Ένας ασυνήθιστος θόρυβος στα χόρτα του κήπου, τράβηξε ξαφνικά την προσοχή του, βγάζοντας τον κάπως βίαια από εκείνες τις μπερδεμένες, χωρίς σαφή όρια σκέψεις που φέρνει μαζί της η μοναξιά.
Ένας θόρυβος, που ήρθε να ταράξει τον συνεχόμενο και μονότονο σαν mantra ήχο του ποταμού, που κυλούσε λίγα μέτρα πιο πέρα, ανάμεσα στα φοινικόδεντρα της κοίτης, γαλήνιος, με θολά νερά, λες και μοναδική του υποχρέωση ήταν να πάρει μακριά από τις ανέγγιχτες ψυχές της ενδοχώρας και να σκορπίσει στον απέραντο ωκεανό, σκουπίδια, περιττώματα, και ανεκπλήρωτους πόθους της προηγούμενης μέρας.
Ήταν πιά νύχτα, το σκοτάδι σκέπαζε τη μεγάλη πεδιάδα και μαζί της όλα εκείνα που μόνο την όψη τους έχει την ικανότητα να κρύβει. Ιδανικό πεδίο, για μπεκρήδες, λωποδύτες, πόρνες... η νύχτα πάντα είχε αυτή την ξεκάθαρη ροπή προς την αμαρτία.
Ένας θόρυβος, που ήρθε να ταράξει τον συνεχόμενο και μονότονο σαν mantra ήχο του ποταμού, που κυλούσε λίγα μέτρα πιο πέρα, ανάμεσα στα φοινικόδεντρα της κοίτης, γαλήνιος, με θολά νερά, λες και μοναδική του υποχρέωση ήταν να πάρει μακριά από τις ανέγγιχτες ψυχές της ενδοχώρας και να σκορπίσει στον απέραντο ωκεανό, σκουπίδια, περιττώματα, και ανεκπλήρωτους πόθους της προηγούμενης μέρας.
Ήταν πιά νύχτα, το σκοτάδι σκέπαζε τη μεγάλη πεδιάδα και μαζί της όλα εκείνα που μόνο την όψη τους έχει την ικανότητα να κρύβει. Ιδανικό πεδίο, για μπεκρήδες, λωποδύτες, πόρνες... η νύχτα πάντα είχε αυτή την ξεκάθαρη ροπή προς την αμαρτία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου